3colors

یک شب

3colors — Tue, 22 Feb 2011 20:18:51 +0000

معمولا شبها قبل رفتن به خانه مادرجان تماس می گیرند که فلان و فلان و فلان رو که معمولا آب معدنی و پنیر فتا و یک بسته نان است را بخر و خلاصه دست خالی به منزل نیا.اما امشب زنگ زد گفت برو میوه بخر یه بغلت پراز میوه آن یکی پرتر حتی. باشه. صدای پخش ماشین بلند بود با اینکه شیشه ها بالا بود اما به راحتی شنیده می شد. پیاده شدم و طبق عادت صدا رو کم نکردم و رفتم داخل میوه فروشی. دو نفر بودن از این میوه فروشی هایی که شهرداری هر چند ماه یک بار به یکی اجاره می دهد. این چند. آن چند. چرا انقدر گران چرا انقدر آشغال است و این و آن، که طرف برگشت بم گفت:” آقا میشه در ماشینتو باز کنی؟” جوان بود تقریبا بیست و هشت نه ساله از این کلاه های دوران دبستان که لبه داشتند،گذاشه بود.یک کاپشن آمریکایی از آنها که بیرونش سبز و داخلش نارنجی و یک شلوار شش جیب با گیوه. با خودم گفتم عجب رویی دارد، حتما می خواهد صدا را کم کند و بعدش هم باب زر زر را باز کند که این گه خوری ها چیست. نگاهش کردم و دستم رفت تو جیب و تق در باز شد یک تق دیگه و در روی لولا چرخید بعد تا کمر خم شد داخل ماشین و صدای پخش تا دسته زیاد شد.بیرون که آمد گفت فرهاده حیفه صداش کم باشه. یک لحظه بریدم خوشحال شدم بال در آوردم عین چی.
فرهاد هم می خواند : یک شب مهتاب ماه میاد رو آب … دلم نمی امد برم آنقدر خریدم که پولم تمام شد.یک بغل پر از میوه آن یکی هم. فرهاد بود حیف بود صدایش کم باشد.

کبیر

3colors — Mon, 21 Feb 2011 21:59:23 +0000

بعد با خود فکر می کنی شکر اوضاع خوب است.من خوبم ،تو خوبی، همه خوبند.اصلا تو خوبی، تو مجموعه تمام خوبی های عالم هستی.زورت زیاد است، آدمهای زیادی داری، همه دوستت دارند .همه جا هستی. خدای من، زیبا، ای ناظر بزرگ نگاه کن که چگونه مجیز می گویم برایت:چاکرم غلامم خرابم زنده باد، باد، باد، باد.باد می آید هوا سرد نیست ها، اما سوز تا ته قلبت می رود یک انگشت شصت نشان میدهد ، گه نخور عزیزم من حتی در قلب تو نیز هستم .باش باش عزیزم، باش همه جا باش آن زیرها، زیر کاسه مستراح زیر رختخواب. همه جا باش ای ناظر کبیر نگاه کن.آه. آمدند گرفتند بردند. چرا راه نمی روی؟ چرا دستانت مشت نیستند؟ چرا به آن خندیدی چرا چرا چرا؟خوب به من نگاه کن به من که زیر پایت می لولم نگاه کن.از پشت سر می آیند، خوب نگاه کن، خوب آخرین نگاهت را کن.ناظر کبیر می شکند.

از برای آنجای روزگار

3colors — Sat, 19 Feb 2011 08:34:00 +0000

بالاخره اینترنت پر سرعت نصیبم شد و توانستم اینجا را باز کنم.چند روز پیش 25 بهمن بود قبلش هم 22 بهمن و شاید فردای امروز یک اسفند.خوب؟ چه فرقی می کند؟ فرقی ندارد همه روزها یکی هستند.یکی پشت آن یکی چسبیده به هم و نمی دانم چه غلطی می کنند و فقط امید این دارم که وسایل پیش گیری همراه داشته باشند(مثلا کاندوم خوب است حالا کرم پیش کششان) تا از دل این روزها بچه حرامزاده ای بیرون نیاید، که می آید هر لحظه یکی ثانیه به ثانیه. این که می گویند روزگار درمان گذاشته درست نیست، یعنی ما توانش را نداریم حتی با کرم .می زاید پشت سر هم همه حرامزاده همه آن کاره، کار بلد و بدون وسایل پیش گیری محترمانه می آِیند:

-حاضرید؟

-بله با کمال میل

-…

-آخ

- و این بود صدای صلح و آزادی که از انتهای اعماق شما برخواست

-ممنون

بچه هایش درمان می گذارند.

فردا 1 اسفند است؟به من چه من .

امروز

3colors — Wed, 14 Jul 2010 09:42:42 +0000

دل را می بری که چه؟ فوقش می گذاری سر طاقچه کنار آینه شمعدان برنزی رنگ رفته، خاک بخورد.

من که نگفته بودم خودت خواستی، من هم خواستم خوب.

دل را می بری، بردی هم خودت هم رفتی من ماندم و این دو شاخه شمعدان کنار آینه و دل خاک خورده روی طاقچه.

آغاز دوباره و تکراری یک آدم روزمره هرز رفته

3colors — Mon, 28 Jun 2010 14:37:52 +0000

چند وقتی بود از فضای اینجا دور بودم .حدود یک سال اما دوباره بی هیچ دلیلی همانطور که رفتم برگشتم. تصمیم دارم در این درگاه خط خطی های خودم را بگذارم و آنها را با شما شریک شوم .برای پست اول شعری از عباس صفاری انتخاب کردم.دوستش دارم.

می آئی و می روی

رنگ ها

مدها

و مدل ها را

کوتاه و بلند

تند و ملایم و سنگین

پا به پای فصول

می آوری و می بری .

***

دیگر چه باشی چه نباشی

تنها کتاب بالینی من شده ای در این اتاق پر از کتاب های ناخوانده .

***
با این حواس پنجگانه ای

که هیچکدام حساب نمی برد از من

هزار بار هم که آمده باشی

صدای پت پت ماشینت از کنار خیابان

هنوز گلویم را خشک

و مرطوب می کند کف دستانم را .

***
می آئی

می روی

و همیشه پیش از پشت سر بستن در طوری نگاهم می کنی

که انگار سقف دنیا از سنگ است و

آسمان لرزه ای در راه .